سوره المسد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ1
به نام خداى رحمان و رحيم. - بريده باد دو دست ابى لهب (مرگ بر او باد) .
ما أَغْنيٰ عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ2
مال وى و آنچه را به دست آورده دردى را از او دوا نكرد .
سَيَصْليٰ ناراً ذاتَ لَهَبٍ3
به زودى وارد آتشى شعلهور شود .
وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ4
با زنش كه باركش هيزم است .
فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ5
و طنابى تابيده (از ليف خرما) به گردن دارد .