بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ حم1
به نام خدايى كه هم رحمان است و هم رحيم. - حم .
وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ2
سوگند به كتاب روشنگر .
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ3
كه ما آن را در شبى مبارك نازل كرديم، چون از آغاز خلقت همواره سنت ما بر انذار خلق جريان داشته است .
فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ4
در آن شب مبارك هر امر در هم فرو رفته باز مىشود .
أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ5
البته هر امر بدان جهت كه نزد ما است، چون ما همواره فرستنده رسول بودهايم .
رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ6
و نازل كردن اين كتاب رحمتى بود از ناحيه پروردگارت، چون كه او شنوا و داناى به حاجت خلق است .
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ7
مالك و مدبر آسمانها و زمين و موجودات بين آن دو است، اگر اهل يقين باشيد .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَ يُمِيتُ رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ8
جز او معبودى نيست، او است كه زنده مىكند و مىميراند، هم مالك و مدبر شما است، و هم مالك و مدبر پدران گذشته شما .
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ9
ليكن ايشان در شكى كه دارند سرخوشند .
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ10
پس تو منتظر آن روزى باش كه آسمان دودى آشكار بياورد .
يَغْشَي النَّاسَۖ هٰذا عَذابٌ أَلِيمٌ11
دودى كه چشم مردم را بگيرد و اين عذابى است دردناك .
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ12
(آن وقت است كه مىگويند) پروردگارا اين عذاب را از ما بردار كه ايمان خواهيم آورد .
أَنَّي لَهُمُ الذِّكْريٰ وَ قَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ13
اما كجا مىتوانند متذكر شوند با اينكه رسولى بيانگر برايشان آمد و متذكر نشدند .
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ قالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ14
كه از او اعراض كرده گفتند ديوانهاى است كه ديگران تعليمش دادهاند .
إِنَّا كاشِفُوا الْعَذابِ قَلِيلاًۚ إِنَّكُمْ عائِدُونَ15
ما مقدار كمى از عذاب را از شما برمىداريم ولى شما باز به كفر خود برخواهيد گشت .
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْريٰ إِنَّا مُنْتَقِمُونَ16
روزى كه با گرفتنى سخت و بزرگ مىگيريم كه ما انتقام گيرنده هستيم .
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَ جاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ17
ما قبل از اين قوم فرعونيان را آزموديم كه رسولى كريم به سويشان آمد .
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ18
كه اين بندگان خدا (يعنى بنى اسرائيل) را به من بسپاريد كه من رسولى امين هستم .
وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَي اللَّهِۖ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ19
و اينكه بر خدا تكبر نورزيد كه من با دليلى روشن نزد شما آمدم .
وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ20
و من به پروردگارم و پروردگار شما پناه مىبرم از اينكه مرا هدف قرار دهيد .
وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ21
و اگر به من ايمان نياوريد پس حد اقل از من كنارهگيرى كنيد .
فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هٰؤُلاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ22
پس خداى خود را خواند كه اين قوم مجرمند .
فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلاً إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ23
(خدايش پيام داد) پس بندگان مرا شبانه حركت ده كه دنبال خواهيد شد .
وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواًۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ24
و دريا را هم چنان به صورت راهرو بگذار كه ايشان لشكرى هستند كه بايد غرق شوند .
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ25
چه بسيار از باغها و چشمهها كه از خود بجاى گذاشتند .
وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ26
و چه زراعتها و جايگاههاى كريم .
وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ27
و نعمتها كه از آن برخوردار بودند .
كَذٰلِكَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ28
ما اين چنين همه آن اموال را به قومى ديگر ارث داديم .
فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ29
در حالى كه نه آسمان به حال آنان گريست و نه زمين و نه مهلتى به آنان داده شد .
وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ30
و در عين همين احوال بنى اسرائيل را از عذابى خوار كننده نجات داديم .
مِنْ فِرْعَوْنَۚ إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ31
از فرعون كه مردى بلند پرواز و از اسرافگران بود .
وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَليٰ عِلْمٍ عَلَي الْعالَمِينَ32
و ما بنى اسرائيل را با علم و اطلاع بر عالميان آن روز برگزيديم .
وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلٰؤُا مُبِينٌ33
و از آيات چيزهايى به آنان داديم كه در آن آزمايشى روشن بود .
إِنَّ هٰؤُلاءِ لَيَقُولُونَ34
اين مشركين خواهند گفت .
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُوليٰ وَ ما نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ35
مرگى بجز همين مرگ اول نداريم و ما مبعوث شدنى نيستيم .
فَأْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ36
اگر هستيم و شما راست مىگوييد پدران گذشته ما را زنده كنيد .
أَ هُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ37
آيا آنها بهتر بودند يا قوم تبع پادشاه يمن و كسانى كه قبل از آنان بودند. ما همه را هلاك كرديم چون مردمى مجرم بودند .
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ38
آرى ما آسمانها و زمين و ما بين آن دو را به بازى نيافريديم .
ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ39
نيافريديمشان مگر به حق و ليكن بيشتر مردم نمىدانند .
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ40
به يقين كه روز فصل ميعاد همه آنان است .
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًي عَنْ مَوْلًي شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ41
روزى كه هيچ دوستى هيچ بارى از دوست خود نمىكشد و به هيچ وجه يارى نمىشوند .
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ42
مگر كسى كه خدايش رحم كند كه او عزيز و رحيم است .
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ43
به يقين درخت زقوم .
طَعامُ الْأَثِيمِ44
طعام گنه دوستان است .
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ45
مانند سرب آب شده كه در شكم غليان كند .
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ46
آنهم غليانى چون آب جوش .
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِليٰ سَواءِ الْجَحِيمِ47
بگيريد او را و وسط دوزخ بكشيد .
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ48
و سپس از عذاب جوشان بر سرش بريزيد .
ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ49
(و به وى بگوييد) بچش كه تو همان نازپرورده گردنكشى هستى .
إِنَّ هٰذا ما كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ50
براستى اين همان است كه عمرى در باره آن در شك بوديد .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ51
براستى مردم با تقوى در مقامى امين هستند .
فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ52
در بهشتها و چشمهسارها .
يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلِينَ53
جامههاى نازك و كلفت از ابريشم به تن كرده روبروى هم مىنشينند .
كَذٰلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ54
آرى اين چنين- و علاوه بر اين از حور عين به ازدواجشان درمىآوريم .
يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ55
هر ميوهاى كه بخواهند با كمال امنيت طلب مىكنند .
لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُوليٰۖ وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ56
در بهشت، ديگر طعم مرگ را نمىچشند مرگشان همان مرگ اول بود و خدا از عذاب دوزخ حفظشان مىكند .
فَضْلاً مِنْ رَبِّكَ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ57
اين فضلى است از ناحيه پروردگارت و رستگارى عظيم هم همين است .
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ58
ما درك آن را به زبان تو ساده كرديم تا شايد متذكر شوند .
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ59
پس منتظرش باش كه ايشان نيز منتظرند .