به نام اللَّه كه هم رحمان است و هم رحيم‌ - . ق. به قرآن مجيد سوگند .

تو را ما فرستاديم ليكن كفار تعجب كردند كه از جنس خودشان كسى به عنوان بيمرسان از ناحيه خدا آيد، لذا كفار گفتند اين چيز عجيبى است .

آيا وقتى مرديم و خاك شديم؟ اين برگشتن بعيدى است .

با اينكه ما مى‌دانيم كه زمين از ايشان چه مقدار كم مى‌كند و نزد ما كتابى است كه (از خطر اشتباه و يا حوادث) محفوظ است .

بلكه اينان با حق دشمنى دارند و آن را هر چه باشد تكذيب مى‌كنند پس ايشان در امرى حيرت آورند (با اينكه حق را تشخيص مى‌دهند باز انكار مى‌كنند) .

مگر تا كنون سر بلند نكرده و به آسمان بالاى سر خود نگاهى نينداخته‌اند كه چگونه آن را بنا كرديم و آن را با ستارگان زينت داديم .

و مگر زمين زير پاى خود را نديدند كه گسترده‌اش كرديم و كوه‌هاى ريشه‌دار در آن جايگزين كرديم و در آن از هر صنف گياه مسرت‌انگيز رويانديم .

تا مايه بصيرت و تذكر هر بنده‌اى باشد كه دائما به سوى ما توبه مى‌آورد .

و از آسمان، آبى پر بركت نازل كرديم و به دنبالش باغها و دانه‌هاى درو كردنى رويانديم .

درختان خرماى بلند با ميوه‌هاى روى هم چيده .

تا رزق بندگان باشد، هم چنان كه با آن آب پر بركت شهرى مرده را زنده كرديم زنده كردن انسانها نيز اين طور است .

قبل از اين كفار، قوم نوح و اصحاب رس و ثمود تكذيب كردند .

و همچنين عاد و فرعون و مردم لوط .

و اصحاب الايكه و قوم تبع كه همه آنان رسولان را تكذيب كردند و تهديد خدا در باره‌شان محقق شد .

مگر ما از آفريدن بار نخست عالم خسته شديم؟ نه همه اين حرفها را مى‌دانند ولى نسبت به خلقت جديد در قيامت شك دارند .

با اينكه ما انسان را آفريديم و مى‌دانيم چه چيزهايى را دلش وسوسه مى‌كند و ما از رگ گردن به او نزديكتريم .

(كافى است به ياد آرى اين معنا را كه) دو مامور ما در طرف راست و چپ او نشسته اعمال او را مى‌گيرند .

هيچ سخنى در فضاى دهان نمى‌آورد مگر آنكه در همانجا مراقبى آماده است .

و سكرات مرگ كه قضاء حتمى خدا است مى‌آيد و به انسان گفته مى‌شود اين همان بود كه براى فرار از آن حيله مى‌كردى .

و چون در صور دميده مى‌شود به او مى‌گويند اين است آن روزى كه بدان تهديد مى‌شدى .

و هر فرد كه به عرصه قيامت مى‌آيد يك نفر از پشت سر او را مى‌راند و يك نفر هم گواه با او است .

به او گفته مى‌شود اين وضع كه مى‌بينى در دنيا هم بود اما تو از آن در پرده‌اى از غفلت بودى ما امروز پرده‌ات را كنار زديم اينك ديدگانت امروز تيزبين شده است .

فرشته موكل بر او مى‌گويد اينك نامه عمل او نزد من حاضر است .

(به آن دو خطاب مى‌رسد) به دوزخ اندازيد هر كافر معاند را .

و هر مناع خير و متجاوز و هر كس كه مردم را در راه هدايت متحير مى‌كرد .

همانى كه با خدا، خدايى ديگر گرفته پس داخل عذاب شديد بيفكنيدش .

قرين او (شيطان) مى‌گويد پروردگارا من او را به طغيان وا نداشتم و ليكن او خودش در ضلالتى بعيد بود .

(خطاب مى‌رسد) نزد من مخاصمه مكنيد كه من قبلا همه شما را هشدار داده بودم .

نزد من هيچ سخنى تبديل نمى‌پذيرند و من نسبت به بندگان، ستمكار نيستم (و اين عذاب مولود عمل خود آنان است) .

روزى كه به دوزخ مى‌گوييم آيا پر شدى و مى‌گويد آيا باز هم هست .

روزى كه بهشت را به نزديك متقين مى‌آورند به فاصله‌اى كه دور نباشد .

اين است آنچه وعده‌اش را به شما و به هر توبه كارى كه احكام او را حفظ مى‌كند داده .

به هر كسى كه به غيب از خداى رحمان بترسد و با قلبى بيايد كه همواره به سوى خدا مراجعه مى‌كرده .

او را به سلامت داخل بهشت كنيد امروز روز جاودانه است .

و ايشان نه تنها هر چه بخواهند در اختيار دارند بلكه چيزهايى در اختيارشان خواهد بود كه از حيطه خواستشان بيرون است .

و چه بسيار از امت‌ها كه قبل از اينان هلاك كرديم با اينكه از اينان نيرومندتر بودند و به داعى فرار از نيستى در بلاد ديگر رخنه مى‌كردند .

به درستى كه در اين معنا تذكرى است براى هر كس كه فهم داشته و گوش فرا دهد و حاضر باشد .

و چگونه تذكر نباشد با اينكه ما آسمانها و زمين و آنچه را بين آن دو است در شش روز بيافريديم و دچار خستگى هم نشديم .

پس در برابر آنچه مى‌گويند خويشتن دارى كن و به حمد پروردگار خود تسبيح گوى، هم قبل از طلوع خورشيد و هم قبل از غروب .

و پاره‌اى از شب را، و به دنبال سجده‌ات او را تسبيح گوى .

و بگوش باش روزى كه منادى از مكانى نزديك ندا برمى‌آورد .

روزى كه همه آن صيحه را كه قضائش حتمى است مى‌شنوند كه روز خروج از قبرها است .

به درستى اين ماييم كه زنده مى‌كنيم و مى‌ميرانيم و بازگشت به سوى ما است .

بازگشت در روزى كه زمين به زودى از روى آنان مى‌شكافد و آن حشرى است كه براى ما آسان است .

ما به آنچه مى‌گويند داناييم و تو نمى‌توانى مردم را به آنچه مى‌خواهى مجبور كنى پس تنها با قرآن‌ كسانى را تذكر بده كه از تهديد خدا بيمناكند .