بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً1
به نام خدا كه هم رحمان است و هم رحيم. - سوگند به بادهايى كه ذرات سر راه خود را به اطراف مىپراكند .
فَالْحامِلاتِ وِقْراً2
و پس از آن سوگند به ابرهاى سنگين بار از آب .
فَالْجارِياتِ يُسْراً3
و سپس سوگند به كشتىهايى كه به آسانى در درياها در حركتند .
فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً4
و آن گاه به فرشتگانى سوگند كه امر خدا را در بين خود تقسيم مىكنند .
إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ5
كه آنچه بدان تهديد شدهايد صادق و آمدنى است .
وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ6
و محققا روز جزا واقع شدنى است .
وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ7
به آسمان آراسته سوگند .
إِنَّكُمْ لَفِي لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ8
كه شما در سخنانى مختلف سرگردانيد .
يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ9
سخنانى كه هر كس از كتاب خدا منحرف مىشود به وسيله آن منحرف مىشود .
قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ10
خدا بكشد كسانى را كه بى دليل و برهان در باره روز جزاء سخن مىگويند (و مردم را منحرف مىكند) .
الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ11
آنهايى كه در جهلى عميق غرق در غفلتند .
يَسْئَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ12
و در چنين ظلمت و غفلتى مىپرسند روز جزاء كى است .
يَوْمَ هُمْ عَلَي النَّارِ يُفْتَنُونَ13
روزى است كه همين خراصان در آتش گداخته مىشوند .
ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ14
و به ايشان گفته مىشود بچشيد ان عذابى را كه مىخواستيد در آمدنش عجله شود .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ15
محققا مردم با تقوى در بهشتها و چشمهسارهايى وصفناپذيرند .
آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِينَ16
در حالى كه به آنچه پروردگارشان به ايشان مىدهد راضىاند، چون در دنيا از نيكوكاران بودند .
كانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ17
آرى، اندكى از شبها را مىخوابيدند .
وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ18
و در سحرها استغفار مىكردند .
وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ19
و در اموال خود براى سائل و محروم حقى قائل بودند .
وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ20
هم در زمين آياتى هست براى اهل يقين .
وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ21
و هم در درون وجود خودتان چرا آن آيات را نمىبينيد .
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ22
و در آسمان، هم رزق شما هست و هم آنچه كه وعده داده شدهايد .
فَوَ فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ23
پس به رب آسمانها و زمين سوگند كه آنچه وعده داده شدهايد عينا مثل اينكه شما سخن مىگوييد حق است .
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ24
آيا هيچ داستان ميهمانان محترم ابراهيم را شنيدهاى؟ .
إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا سَلاماًۖ قالَ سَلامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ25
آن گاه كه بر او وارد شده سلام كردند و او هم سلام گفت در حالى كه زير لب مىگفت: ناشناسند .
فَراغَ إِليٰ أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ26
و سپس محرمانه نزد اهل خود شده گوسالهاى چاق و بريان حاضر كرد .
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَلا تَأْكُلُونَ27
گوساله را نزديك آنان گذاشت و وقتى ديد نمىخورند پرسيد چرا نمىخوريد .
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۖ قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ28
در اينجا بود كه در باطن احساس ترس كرد. گفتند مترس، و او را به فرزندى دانا بشارت دادند .
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ29
همسرش در حالى كه جمعى با او بودند نزديك آمد و به روى خود مىزد و مىگفت: آيا من بچهدار مىشوم در حالى كه عجوزى نازا هستم .
قالُوا كَذٰلِكَ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ30
گفتند: آرى، پروردگارت اين چنين خواسته و او حكيم و عليم است .
قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ31
ابراهيم پرسيد براى چه مهمى آمدهايد اى فرستاده شدگان؟ .
قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِليٰ قَوْمٍ مُجْرِمِينَ32
گفتند ما به سوى قومى مجرم فرستاده شدهايم .
لِنُرْسِلَ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ33
تا سنگى از گل بر سر آنان رها كنيم .
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ34
سنگهايى كه همه نزد پروردگارت براى اسرافگران نشان شده .
فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ35
پس ما از مؤمنين هر كه در آنجا بود بيرون كرديم .
فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ36
و به غير از يك خانوار مسلمان كسى در آنجا نيافتيم .
وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ37
و از آن قريه چيزى باقى نگذاشتيم مگر نشانهاى، تا آنها كه از عذاب اليم مىترسند از آن عبرت گيرند .
وَ فِي مُوسيٰ إِذْ أَرْسَلْناهُ إِليٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ38
و در موسى هم آيتى است آن وقت كه با برهانى محكم او را به سوى فرعون فرستاديم .
فَتَوَلَّيٰ بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ39
فرعون كه همه اعتمادش به لشكرش بود گفت وى يا ساحر است يا جن زده .
فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ وَ هُوَ مُلِيمٌ40
پس او و لشكريانش را گرفتيم و در دريا پرت كرديم در حالى كه خود را ملامت مىكرد .
وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ41
و در عاد نيز آيتى است آن وقت كه بادى خشك و بى فايده به سويشان روانه كرديم .
ما تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ42
هيچ چيزى سر راه خود نيافت مگر آنكه چون جسمى پوسيده به صورت پودر درآورد .
وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّي حِينٍ43
و در ثمود هم آيتى است آن زمان كه به ايشان گفته شد تنها چند روز ديگر مهلت خوشگذرانى داريد .
فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ44
در آن چند روز هم به سوى پروردگار خود برنگشتند و هم چنان از امر پروردگارشان طغيان ورزيدند پس صاعقه ايشان را گرفت در حالى كه خود تماشا مىكردند .
فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ45
حتى نتوانستند از آنجا كه نشسته بودند برخيزند و كسى را هم نيافتند كه به يارى خويش بطلبند .
وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُۖ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ46
و در قوم نوح هم كه قبل از همه نامبردگان بودند آيتى است و آنان مردمى فاسق بودند .
وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ47
در آسمان هم آيتى است كه ما با قدرت خود بنايش كرديم و روز بروز وسعتش مىدهيم .
وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ48
و در زمين آيتى است كه آن را گسترده و قابل زيست كرديم .
وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ49
و از هر چيزى جفت خلق كرديم باشد كه شما متذكر شويد .
فَفِرُّوا إِلَي اللَّهِۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ50
پس به سوى خدا بگريزيد كه من شما را بيمرسانى روشنگرم .
وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَۖ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ51
و با اللَّه هيچ اله ديگرى مگيريد كه من براى شما نذيرى آشكارم .
كَذٰلِكَ ما أَتَي الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ52
اين چنين بود كه هيچ رسولى به سراغ كفار قبل از اين كفار نيامد مگر اينكه گفتند يا ساحر است و يا جنزده .
أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ53
آيا يكديگر را به آن سفارش مىكردند، نه، مساله سفارش نيست بلكه همه طاغىاند .
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ54
پس تو هم از آنان روى بگردان كه هيچ سرزنشى بر تو نيست .
وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْريٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ55
و تذكر بده كه تذكر به حال مؤمنين نافع است .
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ لِيَعْبُدُونِ56
و من جن و انس را نيافريدم مگر براى اينكه عبادتم كنند .
ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ57
و من از آنان نه رزقى مىخواهم و نه مىخواهم چيزى به من بچشانند .
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ58
بدرستى يگانه رزاق و داراى قوت و متانت خداست .
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ59
پس به درستى آنهايى كه در اين امت ستم كردند همان نصيبى را دارند كه هم مسلكانشان در امتهاى گذشته داشتند پس خيلى به عجله وادار مكنيد .
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ60
پس واى بر كسانى كه كفر ورزيدند از آن روزى كه وعدهاش به ايشان داده شده .