به نام خداى رحمان و رحيم. - قيامت بسيار نزديك شد، و قرص ماه دو نيم گشت .

ولى آنان كه كافر دلند هر آيتى ببينند روى مى‌گردانند و مى‌گويند سحرى است پى در پى .

پيامبر و آنچه او آورده است را تكذيب كردند، و هواهاى نفسانى خود را پيروى نمودند، اما به زودى هر امرى در مستقر خود قرار خواهد گرفت .

با اينكه در كتاب او اخبارى كه بقدر كافى هشدار مى‌داد آمده بود .

اين آيات حكمت‌هاى بالغه الهى است اما اين هشدارها مؤثر نيفتاد .

پس تو اى رسول! روى از ايشان بگردان، كه اينان منتظر روزى هستند كه داعيان مردم را به سوى داهيه و عذابى سخت مى‌خوانند .

در حالى كه از شدت شرمسارى و خشوع ديدگان خود پايين انداخته از گورها در آيند، و همچون ملخ‌هاى پراكنده به هر سو مى‌دوند .

در حالى كه به سوى دعوت كننده به سرعت بدوند، آن روز كافران بگويند اين روز چه روز سختى است .

قبل از ايشان قوم نوح به تكذيب پرداخته، بنده ما نوح را تكذيب كرده و گفتند: جن زده شده و مضرت ديده است .

تا جايى كه پروردگار خود را خواند و عرضه داشت: پروردگارا من مغلوب و شكست خورده‌ام، از تو يارى مى‌خواهم .

ما نيز درهاى آسمان را به آبى رگبار و تند بگشوديم .

و زمين را به صورت چشمه‌هايى جوشان بشكافتيم، اين دو آب به منظور اجراى فرمانى كه رانده بوديم بهم برخوردند .

و ما نوح را بر مركبى تخته‌اى كه در كشتى بكار رفته بود سوار كرديم .

و اين كشتى زير نظر ما به حركت در آمد، و بقيه غرق شدند، و جزاى يك عمر كيفر خود را ديدند .

ما آن كشتى را حفظ كرديم تا آيتى باشد، حال آيا عبرت گيرنده‌اى هست؟ .

(اكنون بنگريد) عذاب و انذار من چگونه است .

و با اينكه ما قرآن را براى تذكر آسان كرده‌ايم آيا كسى هست متذكر شود؟ .

قوم عاد هم (پيامبر خود را) تكذيب كرد (اكنون بنگريد) كه عذاب و انذار من (در باره آنان) چگونه بود؟ .

ما بادى سخت طوفانى در روزى نحس مستمرى بر آنان گسيل داشتيم .

بادى كه مردم را مانند نخلى كه از ريشه در آيد از زمين بركند .

ببين كه عذاب و انذار من چگونه بود؟ .

و با اينكه ما قرآن را براى تذكر آسان كرده‌ايم آيا كسى هست كه متذكر شود؟ .

طايفه ثمود هم پيامبران را تكذيب كردند .

گفتند آيا يك بشر را كه از خود ما است پيروى كنيم؟ در اين صورت خيلى گمراه و ديوانه‌ايم .

چطور شده كه از ميان همه ما قرآن بر او نازل شده؟ نه، بلكه او دروغ‌پردازى است جاه طلب .

فردا به زودى خواهند فهميد كه دروغ پرداز جاه طلب كيست .

ما ماده شتر را براى آزمايش آنان خواهيم فرستاد، صبر كن و منتظر باش .

و به ايشان خبر بده كه آب محل، بين آنان و شتر تقسيم است هر روز صاحب قسمت حاضر شود .

مردم داوطلب كشتن شتر را صدا زدند، و او متصدى كشتن آن شد .

پس ببين كه عذاب و انذار من در باره آنان چگونه بود؟ .

ما فقط يك صيحه بر آنان فرستاديم، همگى چون هيزمى كه باغبان جمع مى‌كند رويهم انباشته شدند .

با اينكه ما قرآن را براى تذكر آسان كرديم، آيا كسى هست متذكر شود .

قوم لوط هم انذار را تكذيب كردند .

و ما بادى سنگ آور بر آنان فرستاديم، و به جز خاندان لوط كه در سحرگاهان نجات داديم همه را هلاك كرديم .

و نجات ايشان نعمتى بود از ما تا همه بدانند بندگان شكرگزار را اينچنين جزا مى‌دهيم .

با اينكه لوط ايشان را از عذاب ما انذار كرده بود، ولى هم چنان در جدال خود اصرار ورزيدند .

و نسبت به ميهمانان او قصد سوء و منافى عفت كردند، ما چشمهايشان را كور كرديم، و گفتيم بچشيد عذاب و انذار مرا .

سرانجام صبحگاهان عذاب پيوسته به ايشان رسيد .

و گفتيم بچشيد عذاب و انذار مرا .

و با اينكه ما قرآن را براى تذكر آسان كرده‌ايم آيا كسى هست متذكر شود؟ .

ما براى آل فرعون هم بيم‌رسان فرستاديم .

اما همه آيات ما را تكذيب كردند، و ما آنها را گرفتيم و مجازات كرديم گرفتن شخصى قدرتمند و توانا .

آيا فكر مى‌كنيد كفار شما بهتر از آن كفارند (و به همين جهت گرفتار آن جزا نمى‌شوند)؟ و يا راستى در كتب آسمانى برائتى براى شما آمده؟ .

و يا نه بلكه مى‌گويند چون در كفر خود اتحاد داريم، از هر كس بخواهد عذابمان كند انتقام مى‌گيريم .

(ولى بدانيد كه) اين جمع متحد به زودى در جنگى شكست مى‌خورند و پا به فرار مى‌گذارند (اين شكست دنيايى كه چيزى نيست) .

بلكه قيامت موعدشان است، و قيامت بلايى بس عظيم‌تر و تلخ‌تر است .

به درستى مجرمين از موطن سعادت يعنى از بهشت گمراه و در آتش افروخته قرار دارند .

در روزى كه به سوى آتش با رخساره‌ها كشيده مى‌شوند، (و به آنها گفته مى‌شود) بچشيد حرارت دوزخ را .

كه ما هر چيزى را با اندازه‌گيرى قبلى آفريديم .

و أمر ما تنها يكى، آن هم به سرعت چشم گرداندن است .

و با اينكه ما امثال شما را هلاك كرديم باز هم كسى نيست كه متذكر شود .

بدانند كه آنچه كرده‌اند در نامه‌ها ضبط است .

و هر كوچك و بزرگى در آن نوشته شده .

به درستى مردم با تقوا در بهشت‌ها و در وسعتند .

در جايگاهى كه همه قرب و نعمت و سرور و بقا است، قرب مالكى مقتدر .