بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ عَمَّ يَتَساءَلُونَ1
به نام خداى رحمان و رحيم. - مردم از چه خبر مهمى پرسش و گفتگو مىكنند؟ .
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ2
از خبر بزرگ قيامت .
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ3
كه در آن با هم به جدل و اختلاف كلمه برخاستند (چون پيغمبر (ص) به نزول قرآن سخن از خدا و قيامت آغاز فرمود مؤمن و كافر در صدق و كذبش به مجادله پرداختند اين آيات نازل شد) .
كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ4
چنين نيست كه منكران پنداشتهاند به زودى (وقت مرگ را) خواهند دانست .
ثُمَّ كَلاَّ سَيَعْلَمُونَ5
و البته (بر خطاى خود) به زودى آگاه مىشوند .
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً6
آيا ما زمين را مهد آسايش خلق نگردانيديم؟ .
وَ الْجِبالَ أَوْتاداً7
و كوهها را ميخهايى در آن نساختيم؟ .
وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً8
و شما را جفت (زن و مرد) آفريديم (تا انس و نشاط و فرزند صالح و بقاى نوع بازيابيد) .
وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً9
و خواب را براى شما مايه قوام حيات و استراحت قرار داديم .
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً10
و پرده سياه شب را ساتر (احوال خلق) گردانيديم .
وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً11
و روز روشن را براى تحصيل معاش آنان مقرر داشتيم .
وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً12
و بر فراز آنها هفت آسمان محكم بنا كرديم .
وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً13
و چراغى (چون خورشيد) رخشان بر افروختيم .
وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً14
و از فشار و تراكم ابرها آب باران فرو ريختيم .
لِنُخْرِجَ لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَباتاً15
تا بدان آب و دانه و گياه برويانيم .
وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً16
و باغهاى پر درخت (و انواع ميوهها) پديد آورديم .
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً17
همانا روز فصل (يعنى روز قيامت كه در آن فصل خصومتها شود) وعدهگاه خلق است .
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً18
آن روزى كه در صور دميده مىشود تا شما فوج فوج به محشر وارد شويد .
وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً19
و آسمان گشوده شود پس درهاى متعددى از آن باز شود (تا هر فوجى از درى شتابند) .
وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً20
و كوهها به حركت در آيد و مانند سراب گردد .
إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً21
همانا دوزخ در انتظار بدكاران است .
لِلطَّاغِينَ مَآباً22
آن دوزخ جايگاه مردم سركش و ستمكار است .
لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً23
كه در آن دورانهاى متمادى عذاب كشند .
لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً24
هرگز در آنجا قطرهاى آب سرد و شراب طهور نياشامند (چنان كه در دنيا از علوم انبيا بهره نيافتند) .
إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً25
مگر آبى پليد سوزان كه از چرك و خون جهنم است به آنها دهند .
جَزاءً وِفاقاً26
كه با كيفر اعمال آنها موافق است .
إِنَّهُمْ كانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً27
زيرا آنها به روز حساب اميد نداشتند .
وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا كِذَّاباً28
و آيات ما را از فرط جهالت سخت تكذيب كردند .
وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ كِتاباً29
و حال آنكه هر چيز را ما در كتابى به احصاء و شماره رقم كردهايم .
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذاباً30
پس بچشيد (كيفر تكذيب و بدكارى را) كه هرگز بر شما چيزى جز رنج و عذاب دوزخ نيفزاييم (چنان كه شما در دنيا هيچ متنبه نشده و جز بر بدى نيفزوديد) .
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً31
براى متقيان در آن جهان رستگارى و آسايش است .
حَدائِقَ وَ أَعْناباً32
باغهايى سرسبز و انواعى از انگورها .
وَ كَواعِبَ أَتْراباً33
و دختران (زيباى دلربا) كه همه در خوبى و جوانى مانند يكديگرند .
وَ كَأْساً دِهاقاً34
و جامهايى پر (از شراب طهور) .
لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا كِذَّاباً35
هرگز سخن بيهوده و دروغ نشنوند .
جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً36
اين (نعمتهاى ابدى) مزدى به عطا و حساب پروردگار تو است .
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِۖ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً37
خدايى كه آسمانها و زمين و همه مخلوقاتى كه در بين آسمان و زمين است بيافريده خدايى مهربان است كه در عين مهربانى كسى از قهر و سطوتش با او به گفتگو لب نتواند گشود .
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّاۖ لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَ قالَ صَواباً38
روزى كه آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخيزند و هيچ كس سخن نگويد جز آن كس كه خداى مهربانش اذن دهد و او سخن به صواب گويد .
ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّۖ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِليٰ رَبِّهِ مَآباً39
چنين روز محقق خواهد شد پس هر كه مىخواهد، نزد خداى خود (در آن روز) مقام و منزلتى يابد (در راه ايمان و اطاعت بكوشد) .
إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً40
ما شما را از روز عذاب كه نزديك است ترسانيده و آگاه ساختيم روزى كه هر كس هر چه (از نيك و بد) كرده در پيش روى خود حاضر بيند و كافر در آن روز (از فرط عذاب) آرزو مىكند كه اى كاش خاك بود (تا چنين به آتش كفر خود نمىسوخت) .