بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ النَّازِعاتِ غَرْقاً1
به نام خداوند بخشنده مهربان. - به فرشتگانى سوگند كه ارواح مجرمان را به شدت از بدنهايشان بر مىكشند .
وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً2
و فرشتگانى كه ارواح مؤمنان را با مدارا و نشاط جدا مىسازند .
وَ السَّابِحاتِ سَبْحاً3
و سوگند به فرشتگانى كه در سراسر عالم شناورند .
فَالسَّابِقاتِ سَبْقاً4
پس به خاطر زودتر به ماموريت رسيدن از يكديگر سبقت مىگيرند .
فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً5
و سپس به آنهايى سوگند كه امور را تدبير مىكنند .
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ6
(كه به طور يقين مبعوث خواهيد شد) در آن روزى كه زلزلههاى وحشتناك همه چيز را به لرزه درمىآورد .
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ7
و از پس آن حادثه دومين (صيحه عظيم) رخ مىدهد .
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ8
دلهايى در آن روز سخت هراسان است .
أَبْصارُها خاشِعَةٌ9
ديدگان صاحب آن دلها از شرم افتاده باشد .
يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحافِرَةِ10
گويند چگونه ما را به حال اول با زمان مىآورند؟ .
أَ إِذا كُنَّا عِظاماً نَخِرَةً11
بعد از آنكه استخوانهايى پوسيده شديم .
قالُوا تِلْكَ إِذاً كَرَّةٌ خاسِرَةٌ12
و نيز گويند حقا اين بازگشتى زيانآميز است .
فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ13
آرى اين بازگشت تنها با يك صيحه عظيم واقع مىشود .
فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ14
كه ناگهان همه مردگان، روى زمين قرار مىگيرند .
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسيٰ15
آيا داستان موسى به تو رسيد؟ .
إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُويً16
وقتى پروردگارش از وادى مقدس طوى ندايش داد و گفت: .
اذْهَبْ إِليٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغيٰ17
به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است .
فَقُلْ هَلْ لَكَ إِليٰ أَنْ تَزَكَّيٰ18
بگو آيا مىخواهى پاك شوى؟ .
وَ أَهْدِيَكَ إِليٰ رَبِّكَ فَتَخْشيٰ19
و من تو را به سوى پروردگارت هدايت كنم تا از او بترسى .
فَأَراهُ الْآيَةَ الْكُبْريٰ20
موسى معجزه بزرگتر را نشانش داد .
فَكَذَّبَ وَ عَصيٰ21
ولى او تكذيب و سرپيچى كرد .
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعيٰ22
و سپس برگشت تا عليه موسى تلاش كند .
فَحَشَرَ فَناديٰ23
منادى فرستاد تا همه جمع شدند .
فَقالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْليٰ24
آن گاه گفت من پروردگار بزرگ شما هستم .
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الْآخِرَةِ وَ الْأُوليٰ25
در نتيجه اين بلندپروازى، خداى تعالى او را به عذاب دنيا و آخرت بگرفت .
إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشيٰ26
و در اين سرگذشت عبرتى است براى مآلانديشى كه از سوء عاقبت ترسان است .
أَ أَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقاً أَمِ السَّماءُۚ بَناها27
آيا خلقت شما سختتر است يا آفرينش آسمان كه خدا بنايش كرده؟! .
رَفَعَ سَمْكَها فَسَوَّاها28
و سقف آن را بالا برده و آن را منظم ساخته؟ .
وَ أَغْطَشَ لَيْلَها وَ أَخْرَجَ ضُحاها29
شبش را تاريك و روزش را روشن كرده .
وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحاها30
و زمين را بعد از آن گسترده .
أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَ مَرْعاها31
آب و چراگاه در آن بيرون كرده .
وَ الْجِبالَ أَرْساها32
و كوهها را ريشهدار ساخته .
مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ33
كه همه اينها مايه برخوردارى شما و حيوانات شما است .
فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْريٰ34
پس وقتى آن حادثه بزرگ رخ دهد .
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ ما سَعيٰ35
در آن روزى كه انسان هر چه كرده به ياد مىآورد .
وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَريٰ36
و جهنم براى هر صاحب چشمى ظاهر مىشود (چه خواهيد كرد) .
فَأَمَّا مَنْ طَغيٰ37
(در آن روز مردم دو طايفهاند) اما كسى كه طغيان كرده .
وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا38
و زندگى دنيا را ترجيح داد .
فَإِنَّ فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْويٰ39
دوزخ جايش است .
وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَي النَّفْسَ عَنِ الْهَويٰ40
و اما كسى كه از موقعيت پروردگارش ترسيده و از هواى نفس جلوگيرى كرده .
فَإِنَّ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْويٰ41
بهشت جايگاه او است .
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها42
از تو از رستاخيز مىپرسند كه وقت وقوع آن كى است؟ .
فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها43
تو از بسيار سخن گفتن از آن چه به دست مىآورى؟ .
إِليٰ رَبِّكَ مُنْتَهاها44
هيچ، براى اينكه انتهاى آن- وقت معينش- نزد پروردگار تو است .
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها45
اصلا وظيفه تو تنها انذار كسى است كه از آن روز دلواپسى دارد .
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها46
روزى كه وقتى آن را مىبينند چنين به نظر مىرسد كه گويا بيش از شبى يا بامدادى با زندگى دنيا فاصله نداشتهاند .