به نام خداوند بخشنده مهربان. - به فرشتگانى سوگند كه ارواح مجرمان را به شدت از بدنهايشان بر مى‌كشند .

و فرشتگانى كه ارواح مؤمنان را با مدارا و نشاط جدا مى‌سازند .

و سوگند به فرشتگانى كه در سراسر عالم شناورند .

پس به خاطر زودتر به ماموريت رسيدن از يكديگر سبقت مى‌گيرند .

و سپس به آنهايى سوگند كه امور را تدبير مى‌كنند .

(كه به طور يقين مبعوث خواهيد شد) در آن روزى كه زلزله‌هاى وحشتناك همه چيز را به لرزه درمى‌آورد .

و از پس آن حادثه دومين (صيحه عظيم) رخ مى‌دهد .

دلهايى در آن روز سخت هراسان است .

ديدگان صاحب آن دلها از شرم افتاده باشد .

گويند چگونه ما را به حال اول با زمان مى‌آورند؟ .

بعد از آنكه استخوانهايى پوسيده شديم .

و نيز گويند حقا اين بازگشتى زيان‌آميز است .

آرى اين بازگشت تنها با يك صيحه عظيم واقع مى‌شود .

كه ناگهان همه مردگان، روى زمين قرار مى‌گيرند .

آيا داستان موسى به تو رسيد؟ .

وقتى پروردگارش از وادى مقدس طوى ندايش داد و گفت: .

به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است .

بگو آيا مى‌خواهى پاك شوى؟ .

و من تو را به سوى پروردگارت هدايت كنم تا از او بترسى .

موسى معجزه بزرگتر را نشانش داد .

ولى او تكذيب و سرپيچى كرد .

و سپس برگشت تا عليه موسى تلاش كند .

منادى فرستاد تا همه جمع شدند .

آن گاه گفت من پروردگار بزرگ شما هستم .

در نتيجه اين بلندپروازى، خداى تعالى او را به عذاب دنيا و آخرت بگرفت .

و در اين سرگذشت عبرتى است براى مآل‌انديشى كه از سوء عاقبت ترسان است .

آيا خلقت شما سخت‌تر است يا آفرينش آسمان كه خدا بنايش كرده؟! .

و سقف آن را بالا برده و آن را منظم ساخته؟ .

شبش را تاريك و روزش را روشن كرده .

و زمين را بعد از آن گسترده .

آب و چراگاه در آن بيرون كرده .

و كوه‌ها را ريشه‌دار ساخته .

كه همه اينها مايه برخوردارى شما و حيوانات شما است .

پس وقتى آن حادثه بزرگ رخ دهد .

در آن روزى كه انسان هر چه كرده به ياد مى‌آورد .

و جهنم براى هر صاحب چشمى ظاهر مى‌شود (چه خواهيد كرد) .

(در آن روز مردم دو طايفه‌اند) اما كسى كه طغيان كرده .

و زندگى دنيا را ترجيح داد .

دوزخ جايش است .

و اما كسى كه از موقعيت پروردگارش ترسيده و از هواى نفس جلوگيرى كرده .

بهشت جايگاه او است .

از تو از رستاخيز مى‌پرسند كه وقت وقوع آن كى است؟ .

تو از بسيار سخن گفتن از آن چه به دست مى‌آورى؟ .

هيچ، براى اينكه انتهاى آن- وقت معينش- نزد پروردگار تو است .

اصلا وظيفه تو تنها انذار كسى است كه از آن روز دلواپسى دارد .

روزى كه وقتى آن را مى‌بينند چنين به نظر مى‌رسد كه گويا بيش از شبى يا بامدادى با زندگى دنيا فاصله نداشته‌اند .