بنام خداى رحمان و رحيم، - نام پروردگار بلند مرتبه خود را منزه بدار (و در رديف نامهاى ديگرش قرار مده) .

پروردگارى كه اجزاى عالم را از عدم به وجود آورد و هر يك را در جايى قرار داد كه بايد قرار مى‌داد .

و پروردگارى كه هر چيزى را داراى حدود و اندازه‌اى كرد به طورى كه براى رسيدنش به هدف نهايى از خلقتش مجهز باشد .

و پروردگارى كه چراگاه‌ها از زمين رويانيد .

و دوباره خزانش كرد و به صورت خاشاكى سياه در آورد .

از نظر حفظ قرآن دلواپس مباش اينقدر برايت مى‌خوانيم كه ديگر از يادش نبرى .

البته به اذن ما از ياد نبرى و گر نه هر چه را كه بخواهد از ياد خواهى برد كه خدا داناى به آشكار و نهان است .

و ما در سر هر دو راهى تو را به راه آسان‌تر دعوت، سوق مى‌دهيم و انتخاب آن را به فطرت پاكت الهام مى‌كنيم .

پس تو به كار تذكر دادنت بپرداز البته جايى كه تذكر مفيد باشد .

كه به زودى آنها كه از خدا مى‌ترسند متذكر مى‌شوند .

ولى بدبخت‌ترين افراد از تذكر تو اعراض مى‌كنند .

بدبخت‌هايى كه در آتش خواهند سوخت آتشى كه از آتش دنيا سوزنده‌تر است .

چون در آن مرگ و حياتى نيست .

محققا هر كس كه خود را تزكيه كند رستگار مى‌شود .

و هر وقت نام خدا را به ياد آورد بلافاصله به نماز بايستد .

ولى شما اى مردم! زندگى دنيا را بر آن رستگارى مقدم مى‌داريد .

با اينكه زندگى آخرت خير محض و فنا ناپذير است .

اين سفارش‌ها در صحف قديم نيز بود .

يعنى صحف ابراهيم و موسى .