بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ الْفَجْرِ1
به نام خداوند بخشنده مهربان. - سوگند به صبحدم .
وَ لَيالٍ عَشْرٍ2
و به شبهاى دهگانه .
وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ3
و به زوج و فرد .
وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ4
و به شب وقتى كه پشت مىكند .
هَلْ فِي ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ5
آيا اين سوگندها براى يك خردمند كافى نيست؟ .
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ6
آيا نديدى كه رفتار پروردگارت با قوم عاد چگونه بود؟ .
إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ7
همان قوم ارم، شهرى كه بناهاى ستوندار داشت .
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ8
و نظيرش در هيچ سرزمينى ساخته نشده بود .
وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ9
و با قوم ثمود كه صخرههاى بيابان را مىبريدند .
وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ10
و با فرعون كه مردم را چار ميخ مىكرد .
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ11
اينها اقوامى بودند كه در بلاد طغيان كردند .
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ12
و در نتيجه طغيان خود، فساد را در بلاد بگستردند .
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ13
پس پروردگارت تازيانه عذاب را بر سر آنها فرود آورد .
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ لَبِالْمِرْصادِ14
آرى پروردگار تو همواره در كمين است .
فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ15
اما انسان چنين طبعى دارد كه وقتى پروردگارش امتحانش كند و در محيط زندگيش ارجمندش كند و نعمتش بدهد گويد: پروردگارم ارجمندم كرده است .
وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهانَنِ16
و اما چون امتحانش كند و روزى او را تنگ بسازد گويد: پروردگارم خوارم كرده است .
كَلاَّۖ بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ17
هرگز چنين نيست، (نه ارجمند نشانه گرامى بودن آدمى نزد خداست و نه فقر نشانه خوارى است، بلكه هر دو امتحان است تا معلوم شود چقدر مال را دوست مىداريد و معلوم شد آن قدر دوست مىداريد كه) شما براى يتيم حرمتى قائل نيستيد! .
وَ لا تَحَاضُّونَ عَليٰ طَعامِ الْمِسْكِينِ18
و يكديگر را بر اطعام مسكين تشويق نمىكنيد .
وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلاً لَمًّا19
و ارث يتيم را مىبلعيد .
وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا20
و مال را به مقدار افراط دوست مىداريد .
كَلاَّۖ إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا21
نه، در روزى كه زمين متلاشى شود .
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا22
و ملائكه صف به صف امر پروردگارت را بياورند .
وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّي لَهُ الذِّكْريٰ23
و جهنم را حاضر سازند (مال) دردى از شما را دوا نمىكند، در آن روز انسان همه چيز را مىفهمد اما چه وقت فهميدن است؟! .
يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي24
مىگويد اى كاش براى امروز چيزى از پيش فرستاده بودم .
فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ25
آرى عذاب آن روز آن چنان سخت است كه هيچ كس دشمن خود را به چنان عذابى شكنجه نكرده .
وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ26
و كنده و زنجير آن را به پاى كسى نبسته .
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27
تو اى جان با ايمان .
ارْجِعِي إِليٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً28
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد .
فَادْخُلِي فِي عِبادِي29
و به صف بندگان من درآى .
وَ ادْخُلِي جَنَّتِي30
و به بهشت من در آى .