بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ لا أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ1
به نام خداى رحمان و رحيم، - گو اينكه حاجت به سوگند نيست ولى به اين شهر (مكه) سوگند مىخورم .
وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِ2
شهرى كه تو در آن ساكن هستى .
وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ3
و سوگند به آن پدرى كه اين شهر را بنا نهاد و فرزندى كه پديد آورد .
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ4
كه ما انسان را در رنج آفريدهايم .
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ5
آيا گمان مىكند احدى بر او قدرت ندارد؟ .
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالاً لُبَداً6
نتيجه اين انكار معادلش اين شد كه وقتى اندك مالى را انفاق نمود از در منتگذارى گفت مال بسيارى را از دست دادم .
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ7
آيا پنداشته كه احدى او (و انفاق او) را نمىبيند .
أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ8
آيا براى او دو چشم قرار نداديم؟ .
وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ9
و يك زبان و دو لب؟ .
وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ10
و او را به خير و شرش هدايت نموديم .
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ11
پس چرا به مجاهده و كارهاى دشوار اقدام نكرد؟ .
وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ12
و تو چه مىدانى كه منظور از كار دشوار چيست؟ .
فَكُّ رَقَبَةٍ13
آزاد كردن برده .
أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ14
و يا در روز قحطى سير كردن گرسنگان .
يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ15
يتيمى از خويشاوندان را .
أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ16
يا مسكينى خاكنشين را غذا دادن .
ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ17
تا از آن كسانى شود كه ايمان آوردند و يكديگر را به صبر و ترحم سفارش كردند .
أُولئِكَ أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ18
آنها اصحاب يمين هستند .
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ19
و كسانى كه آيههاى ما را منكر شدهاند اهل شئامت و نحوستند .
عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ20
كه آتشى سرپوشيده بر آنان احاطه دارد .